18-11-05

Oud-Beijerland, woensdag 18 november 2005,

Sinds gisteren staan we, na een vliegreis volgens het boekje ( 11 uur en 10 minuten voor 9700 km) , weer met beide benen op de koude grond in ons prachtige Nederland.
Op Schiphol zijn we afgehaald door Linda en Monique. Monique loopt stage op Schiphol, dus die was al in de buurt. Met zijn vieren hebben we op de luchthaven bij een drankje en een hapje teruggekeken naar de afgelopen weken, waarna we naar Oud-Beijerland zijn gereden.

Na deze reis kijken we terug op een onuitwisbare geweldige ervaring. Nu rest ons het verwerken van alle indrukken, het doen van onze verhalen en orde op zaken stellen in de bijna 2500 foto's. Vier daarvan heb je nog tegoed, omdat het verzenden vanuit Namibië mislukte. Het zijn wat foto's uit de video van ons sandboardavontuur in de Namibwoestijn.

We zullen je mailen als er meer foto's on line staan en (maar dat zal even langer duren) als we ons reisverslag afgerond en op onze site geplaatst hebben.

In de grote stapel post troffen we vandaag een reisgids aan met een prachtige reis naar China....

Vrolijke groeten,
Adri en John

14-11-05

Kaapstad, 14 november 2005, 20.30 uur

Net een struisvogebiefstukje op en om 21.00 uur staat de taxi voor om ons naar het vliegveld te brengen. Als dan vannacht om kwart voor twaalf jouw tijd die blauwe vogel naar Amsterdam vertrekt, dan hebben we nog bijna twaalf uur om terug te kijken op onze Afrikaanse avonturen van de afgelopen 47 dagen. Om 11.30 uur morgenochtend verwachten we op Schiphol te landen en Linda en Monique weer te zien.

Gisteren hebben we een trip gemaakt naar Kaap de Goede Hoop en Cape Point. Prachtige reis door het meest zuidwestelijke stukje van Zuid-Afrika. Het is van daar dan nog maar 7200 km naar de Zuidpool. Aansluitend hebben we in Stellenbosch de bekende vinyard Zevenwacht bezocht. Wijn en kaas waren ons deel.

Vanmorgen hebben we townships (armenwijken) rond Kaapstad bezocht. Je kunt hier moeilijk je ogen sluiten voor de enorme verschillen tussen arm en rijk. Dat deden wij in ieder geval niet. Imposant om te doen. Jammer dat in 'e'en van die townships een lange neger dacht dat hij wel de langste van de werled was. Dat viel even tegen toen John langs kwam.

Al winkelend de middag doorgebracht en bij de ondergaande zon langs de zeepromenade teruggewandeld naar ons hotel.

We komen er weer aan. Er rest je nog een mailtje als we thuis zijn en als ons reisverhaal klaar is of er zijn foto's te zien dan hoor je van ons.

We gaan ont the road.

Nog steeds vrolijke groeten van Adri en John.

12-11-05

Kaapstad, zaterdag, 12 november 2005,

We wisten het al uit de reisboeken, maar als je er bent dan merk je pas wat een prachtige stad Kaapstad is. En dat geldt ook voor de mensen hier. Vriendelijk, vrolijk, echt leuk. In de taxi gisternacht naar het hotel terug lagen we krom van het lachen met een zo swingende taxichauffeur. En de CD-speler ging steeds harder. Prachtig. En dat nadat we gisteravvond een geweldige Afrikaanse avond beleefd hebben. We zochten en vonden een echt Afrikaans restaurant. En dan wordt het zuidelijk smullen: Boboti, en gegrilde steaks van kudu, sprinkbok en struisvogel. Er was live-muziek van een gweldig Marimba Quintet. Swingend eten dus. En het is al bijzonder als de gasten in een restaurant zo af en toe opspringen om tussen de tafels door te dansen.

Na de mislukte poging (stroomuitval en harde wind) om gisteren op de Tafelberg te komen, hebben we vandaag er zelf flink de pas in gezet. In plaats van de kabelbaan te gebruiken, hebben we de berg maar gewoon beklommen. Zo'n 1050 meter in ruim 90 minuten. Geen sportschool nodig deze week. Wel met de kabelbaan naar beneden, als is het maar om even op zaterdagmiddag nog even de binnenstad te beleven.

Vanavond gaan we weer op zoek naar iets uitdagends en smakelijks. Morgen gaan we op excursie naar het uiterste zuiden van Afrika. Naast een bezoek aan de Kaap gaan we naar een pinguinkolonie, een aantal historische zaken bekijken en wijn proeven.

De eerste leden van ons groep zijn inmiddels vandaag thuis aangekomen. Morgen reist de rest terug. Dan hebben wij nog maandag om naar de township te gaan en samen rustig shoppend onze geweldige reis af te sluiten.

We zijn wel benieuwd naar de verrichtingen van Pop-Up in Apeldoorn. Weer zo'n enorme cup? Moet er een prijzenkast komen?

Vrolijke groet van Adri en John.

11-11-05

Kaapstad, vrijdag 11 november 2005 18.15 uur.

Pff, ........ we zijn er!!!. Vanmorgen aangekomen in Kaapstad na prachtige ritten vanuit Namibi"e. Vanmorgen voor de laatste keer de tent ingepakt en vanavond weer in een bed. Goed ontvangen in het hotel.

Vanmiddag met taxi richting kabelbaan naar de Tafelberg, .......maar een stroomstoring in heel Kaapstad, dus. heleaas. We proberen het de komende dagen nog eens. Vanaf de Tafelberg door de stad gewandeld. Er is weer electra, dus kunnen we je weer mailen.

Afgelopen dagen vooral mooie landschappen gezien. Zeg maar van woestijn tot wijnrank. Gisteravond hebben we op de camping een slotbarbecue georganseerd en de reisleiding in het zonnetje gezet. Die leiding is inmiddels afgenomen tot 2 personen. We waren eergisteren net in Zuid-Afrika, toen onze courier Chris door de politie werd opgehaald. Wel een visum in zijn oude paspoort, maar niet in zijn nieuwe en hopaa het land uit. Hij zit ergens in een hotel in Namibie te wachten tot de truck weer naar het noorden gaat. Dat duurt nog bijna twee weken voordat hij zich weer bij de nieuwe groep kan melden.
Ja en met ons blijft het goed gaan. Het is hier lente. Bloemen volop. Het is net gaan regenen. Lekker tegen het stof. Wat een zand en stof hebben we de laatste tijd gezien.!
Komende dagen bezoeken we Kaap de Goede Hoop en een wijngebied in Stellenbosch, we oproberen de Tafelberg opnieuw en we hebben een bezoek aan een township. Verder zien we wel.

Wij blijven genieten, doe jij dat ook van het net aangebroken weekend.

Vrolijke groeten, Adri en John.

PS We hebben gemerkt dat de foto's van het sandboarden niet overgekomen zijn. Nou dat komt nog wel als we terug zijn. We hebben er ook een video CD van dus bewijs genoeg!

05-11-05

Swakopmund, Namibie, 5 november 2005,

Wauw, dat was weer een avontuur. met een quadbike door de prachtige torenhoge duinen van de Namibwoestijn. Niet te beschrijven. Moet je gewoon een keer doen. Net als dat sandboarden trouwens.

Ja en hoe past iemand van 2 meter op een plaatje van 120cm? Gewoon twee plaatjes gebruiken, maar in de bijlage de bewijzen. Je ziet Marion, je kikt en hoppa.

Voor straks hebben we een tafeltje gereserveerd in het Lighthouse Restaurant. Maak je dus nog steeds geen zorgen.

Morgen rijden we naar Sesriem en Sossusvlei en bezoeken dag erop de beroemde duinen van Namibi"e. We gaan dus weer een beetje de bush en de tent in, maar daar krijgen we ook wat voor terug. Voor dinsdag staat de Fish River Canyon op het programma. Mensen die in de VS de Grand Canyon bezochten weten hoe mooi dat is.

Goed weekend verder en bedankt weer voor de reacties van vandaag.

Vrolijke groeten, Adri en John

***Note van de webmaster: de foto's zijn helemaal goed aangekomen, dus die houdt iedereen tegoed! ***

04-11-05

Namibië -Swakopmund, 5 november 2005

Je bent op vakantie en je wilt wat. Vanmorgen zijn we de torenhoge duinen van de Namibische woestijn ingetrokken voor een sandboardavontuur. Een sandboard is niet meer dan een stuk met was bewerkt hardboard van 60 x 120. Je gaat op je buik erop liggen, trekt de voorkant op en na een duwtje ga je met een noodgang naar beneden. Ja een noodgang, want de laatste afdaling leverde een snelheid van 70-80 km per uur op. Sturen doe je met je voeten, succes verzekerd. Onderweg kan je ouderwets je zakken vullen,.... met zand dan. Zaterdagmiddag gaan we door de woestijn toeren met een sqaudbike.

Verder genieten we van de luxe in deze plaats. Diner bij candlelight, wijntje. Na al die campsites best een lekkere afwisseling. Toch gaan we zondag weer heerlijk op trektocht door het zuiden van Namibi"e en dan richting Zuid-Afrika. Het betekent nu ook even wat dagen vrijj voor de begeleidingsgroep.

Hoor je even niks, dan zijn we weer even primitivo's.

De malariapatiente blijkt een nierbekken ontsteking te hebben, maar is gelukkig hersteld. Na een mail van ons aan Djoser blijkt: De retourtickets van de groep waren allemaal fout een dag te vroeg gedateerd. Dat kon wel hersteld worden, maar men vliegt dan pas een dag later dan oorspronkelijk gepland naar Nederland. Velen juichten toen wij bericht van Djoser terugontvingen, een dagje extra. Anderen moetenop zondag 13 terug zijn. Onze tickets, van de 15e zijn overigens prima in orde.

We gaan straks de vieo en de foto's van het sandboarden bekijken. Daarna zoeken we een echt Afrikaans restaurant op. We laten de Bierstuben in de Bismarckstrasse en de bratwurst links liggen.

Nou, je leest het. Is dit genieten?

Vrolijke groet,
Adri en John.

03-11-05

Namibië, Swakopmund, 3 november 2005

Gisteren zaten we nog in een bushcamp bij Spitskoppe in Namibi"e en vandaag zijn we aangekomen in Swakopmund, een toeristische badplaats aan de Atlantische kust. Swakopmund ligt niet alleen aan de oceaan, maar is verder omgeven door een enorma zandwoestijn, waarvan een groot deel deze plaats inwaait.

Namibië was ooit Duits en dat merk je hier ook goed. Ineens een ander vakantiegevoel weer. Echte koffie met scones bij voorbeeld. Weer anders genieten. Gisteren hebben we tevens hier noordelijker een bezoek aan Cape Cross gebracht. Duizenden zeerobben vormen daar een kolonie.

Het is wel erg bizar om op het ene moment aan de koele, soms kille Atlantische kust te lopen en een 15 km verderop midden in de woestijn te zijn.

Morgen staat sandboarden op ons programma en zaterdagmiddag klimmen we op een Quadbike. (motor met 4 wielen) waarmee we door de woestijn zullen.......zoeven.

Je hoort wel hoe het was.

Hier dus drie dagen toeristje spelen, zelf restaurantje zoeken en weer anders genieten.

Vrolijke groeten,
Adri en John.

01-11-05

Namibië, Outjo, 1 november 2005 7.50 uur.

Nu we Etosha verlaten hebben komen we 120 km verder opeens even in de wbewoonde wereld. In een wat grotere plaats Outjo, zitten we in de Duitse Backerei aan de strudel en de cappucino.
We hebben dan 2 uur om geld te wisselen, inkopen te doen. Dat moet Grace onze kokkin ook doen wat de komende twee nachten gaan we de bush weer in. Zij koopt wel lekker in en verzorgt ons perfect.

Dit is ook de gelegenheid om onze zieke medereizigster door een arts te laten onderzoeken. Ze voelde zich gisteren aanmerkelijk slechter.

-- Gelukig gaat het met ons prima. De bewolking trekt echter op. We verwachten vandaag een snikhete dag, dus we gaan vele liters drine inkopen voor de komende hete dagen. Die 20-24 graden in Nederland zijn ook heerlijk zeg. Misschien verlangen we daar over een paar uur ook naar.

Tot zover.
Volgend bericht uit Swakopmund aan de Atlantische Oceaan over een dag of 2/3.

Vrolijke groeten,
Adri en John.

31-10-05

Maandag, 31 oktober 2005, 1400 uur

Zaterdag aangekomen in Etosha Nationaal Park. Oorspronkelijk een park van de grootte van Belgi"e en Nederland samen, maar ondertussen flink gehalveerd. Een enorm gebied dus waar we op drie verschillende plaatsen onze tent opslaan. Die die dagen is het programma ongeveer gelijk. Ochtend = reistijd + lunch. Middag voor jezelf. Bij voorbeeld bij het zwembad, waarmee alle campings hier zijn uitgerust. Om 15.30 uur doen we dan een gamedrive en gaan we de per truck de omgeving verkennen en op jacht naar verschillende diersoorten. Vanmiddag dus onze laatste gamedrive. Bij elke camping is ook een drinkplaats voor de dieren die 's nachts verlicht is. Je kunt er altijd wel wat zien.

Gisteravond kondigde onweer een weersverandering aan. De gidsen in de Okavangadelta vertelden het ons al: het regenseizoen gaat snel beginnen. Gisteravond en vannacht regen. Vanmorgen ook nog wat. En dat op de plaats waar we gewaarschuwd werden voor de grootste hitte. Het is hier nu heerlijk toeven. Zo nog even met een boek bij het zwembad of even een baantje trekken.

Morgen vertrekken we naar het westen. Komende dagen / weken staan heel andere mooie dingen op ons programma. Na mens en dier is nu de beurt aan heel bijzondere landschappen als we richting Atlantische Oceaan reizen.

Met ons gaat het prima. Dat geldt niet voor iedereen. E'en van onze medereizigsters heeft Malaria opgelopen. Dat moet dan al in de eerste week gebeurd zijn. Het is door een verpleegkundige vastgesteld en die heeft medicijnen vertstrekt. De dokter zien we pas over vier dagen. He gaat wel redelijk met haar. Ze kan nog alles meedoen.

Wij voelen ons prima en genieten nog steeds van elke minuut. Nog twee weken voor de boeg.

Vrolijke groeten. Adri en John.

27-10-05

Donderdag 27 oktober, Maun Botswana

We zjn weer terug in de bewoonde wereld. Na een uitputtingsslag (hitte) en primitieve omstandigheden zijn we weer terug in de bewoonde wereld. Zo'n bushcamp betekent veel eigen drinkwater meenemen en verder tussen de natuur leven. Door de enorme hitte, tegen de 40 in de schaduw en sinds mei geen regen was het heftig. Toch hebben we mooie dingen gedaan. In Mokoro's (uitgeholde boomstammen) zijn we naar de campsite in de Okavangodelta gebracht. 15 man/vrouw personeel voor 20 touristen. We deden daar onder meer een aantal wandelingen. Gistermorgen stonden we toch oog in oog met een leeuwin. Geen paniek, maar je beseft dan toch zeker wat er om je heeb loopt. Verder drinken de olifanten uit de beek naast ons. Soms een beetje wegwezen, want de veilige afstand voor een olifant is hier 100 meter.

Gisteravond heben we een muziekfeestje gebouwd met Kenyanen, Botswanen en Nederlanders. Ze zijn hier trouwens de kerstversiering al aan het ophangen. Moet toch niet gekker worden.

We zijn nu terug in Maun, vanwaar we morgen om 6 uur vertrekken naar Namibi"e. Een lange rit naar Rundu, waar we zullen overnachten. Vervolgens reisen we naar Etosha NP waar we drie nachten zullen blijven. Een keer geen tentje bouwen enz.

Het gaat ons nog steeds erg goed. De soms jaloerse blikken uit Nederland te spijt. Nee , we hoeven ook niet afgelost te worden. We blijven zelf genieten.

Tot zover

Vrolijke groeten
Adri en John.

24-10-05

Maandag 24 oktober, Maun Botswana. 1600 uur.

Weer een land verder. Botswana. Wat moderner in de stad maar verder een hete, erg hete vlakte.We gaan morgen op bushcamp. Makkelijk douchespullen hoeven niet mee. Twee dagen rondkijken in de Okavangadelta. Een moerasgebied met een eigen flora en fauna. Je leest het wel.

In Zambia bezochten we Livingstone. Prachtige dingen gedaan. We schreven al over Koning Mukuni. De volgende dag zijn we natuurlijk naar Vctoria Falls geweest. Maar 20.000 kuub water per minuut in deze droge tijd tegen anders 50.000. Mooie ervaring. 's Middags zijn we onder begeleiding in kano's de Zambesi opgegaan. Heftige stroomversnellingen, heftig tussen zwemmende olifanten en wauw die nijlpaarden om je heen. Row row, was de opdracht als ze dichterbij kwamen. Ook heftg omdat we na een kilometer of 10 in rustig vaarwater terechtkwamen en toen heel zwaar tegen de wind in met de tong op de schoenen net op tijd voor de sunsetdinnercruise terugwaren. Ja rust is er niet bij. Genieten wel hoor. Heel mooie tocht bij zonsondergang. Gistermorgen zijn we met zijn 2-en op neushoornjacht geweest en met succes. Vergezeld door maar liefst 2 gidsen en 3 gewapende mannen gingen we wandelen! En we vonden ze. De laatste twee rhino's van Zambia. We konden tot op enkele meters naderen. Een belevenis hoor. Gistermiddag in Botswana in het Chobe NP een bootsafari gedaan. Daar voegden we aan de ons al gepasseerden diersoorten de krokodil toe. Kanjers gezien.

Het aantal foto's loopt natuurlijk ook op. In de truck vandaag 600 km afgelegd en ondertussen zo'n 70 foto's er maar weer afgegooid. We gaan immers nog meer doen.
Ok mogelijk over een dag of drie als we weer terug zijn hier in Maun en dan doorreizen naar Namibië.

Vrolijke groeten Adri en John.

21-10-05

Livingstone, Victoria Falls 22 oktober 2005

Na de laatste mail hebben we bijna 1000 kilometer door Afrika afgelegd. Gisteren aangekomen hier aangekomen. We bezochten met zijn twee"en een koninkrijkje hier een 20 kilometer vandaan. Mukuni is een stam die woontin Mukuni Village (7000 inw) en in 110 nederzettingen er omheen (ook700 inw).Eris een heuse koning en een onafhankelijke koningin. De koning regeertlevenslang.De laatste 150 jaar is geen enkele koning een natuurlijkdood gestorven. Als het volk er genoeg van heeft dan gaat er gif door zijn eten.De huidige regeert al vanaf 1985, dushij moet het goed doen. Prachtige ontmoetingen met mensen gehad. Op de terugweg in een kudde olifanten gestrand. Geweldig. Vandaag de Victoria Falls bezocht. Het is het droogste seizoen. Slechts 20.000kuub water per minuut. Maar een mooie kans om de waterval echt te bestuderen. We deden dat met een gids.

Straks staat er een kanotocht over de Zambesi op ons programma. Krokodillen kunnen tot 6 meter worden. Daar blijven we uit de buurt. De nijlpaarden minstens zo gevaarlijk zullen we niet kunnen omzeilen. Daar moeten we tussendoor. Vanavond gaan we voor de dinnercruise tijdens de zonsondergang over de Zambesi. Morgen tenslotte gaan wij 2en een wandelsafari doen in de hoop der neushoorns te vinden.

Kortom we blijven ons vermaken.

Het is inmiddels heel erg warm geworden. Vandaag en de komende 10 dagen zal rond het middaguur de 40 graden wel in zicht komen. Toch duiken we niet in de rivier, dat zal je begrijpen. Alle borden"Beware of crocodiles" spreken boekdelen.

Tot zover van Zambia.Morgen na de walking safari gaan we de grens met Botswana over.In Chobepark gaan we op jacht naar luipaarden.

Weer lieve reacties en een paar jaloerse ook uit NL gekregen Blijf schrijven.Doen wij ook.

Tot slot. Han gefeliciteerd met die mooie leeftijd vandaag. Er is geen retourvlucht van hier. Maar jij, je gezin en de gasten komende week een leuk feest toegewenst.

Vrolijke groeten,
Adri en John.

19-10-05

We zijn vanmiddag aangekomen in Chipata Zambia. Gisteren hebben we een geweldig dag beleefd in het Nationale Park South-Luangwa. Om 6 uur vertrokken voor een gamedrive van 4 uur, zeg maar safari. Dit keer in een open landrover en dan op jacht naar wilde dieren. We deden dat om 1600 uur nog eens vier uur, dat is dan een nightgamedrive om ook de nachtdieren te kunnen zien.

Het was in beide gevallen werkelijk geweldig om tussen de dieren in te rijden. We hebben alle dieren gezien die je hier mag verwachten en soms een aantal heel bijzondere ontmoetingen. Gisteravond reed de gids zijn jeep in het midden van zo'n 40 olifanten. De reuzen staan om je heen, eten en klapperen tenminste met hun enorme oren. Na donker zagen we wederom leeuwen op de jeep afkomen. Ze liepen op aaiafstand langs, kijken je even aan: "Geen hapjes?" en slenteren door. Je ademt stokt maar het is prachtig om mee te maken.

Maandagnacht kregen we op onze campsite bezoek van een nijlpaard. Als je dan door het raampje van je tent kijkt en je hoort het gevaarte naast je staan kauwen.....en groot!... Ja John moest het plassen nog even een paar minuten ophouden.

Elke dag brengt nieuwe ervaringen die we bijschrijven als herinneringen aan deze heerlijke reis. Vanmorgen trouwens onderweg een safaritruck van Shoestring gevuld met Nederlanders en een enkele Duitser bij pech geholpen. Onze chauffeur / gids is wat dat betreft een kei. Een hoeraatje voor Djoser was onze beloning.

De leefomstandigheden worden steeds beter naar mate we naar het zuiden afzakken. We hebben nu voor het eerst gras op de camping en veel bomen. De Zuidafrikaanse eigenaar heeft het goed voor elkaar.

En dan verder. Morgen rijden we een 500 km naar de hoofdstad Lusaka. Vrijdag in de middag komen we aan bij Victoria Falls. Door de droogte is het Zambiaanse deel wat aan het opdrogen. We proberen een visum voor Zimbabwe te krijgen dan kunnen we met een gids rond de watervallen trekken en het van de andere kant bekijken. Het kan ook uit allerlei vliegtuigen en helikopters maar echt erbij komen en flink nat worden hoort erbij. We maken dan ook een safari, gaan kanoën tussen de nijlpaarden en 's avonds een dinnercruise op de Zambesrivier. Je ziet, je hoeft je over ons geen zorgen te maken.

De groep, nu dus 20 mensen, kan het best goed met elkaar vinden. Als je zo'n tijd met elkaar opeengepakt zit moet je soms stressbestendig zijn, maar complimenten aan een ieder, het gaat goed.

Nog aardig te vermelden is: De Tanzanianen waren erg stug en soms onvriendelijk. Eenmaal over de grens met Malawi komt een Afrikaanse glimlach in het leven en die leeft voort hier in Zambia. Heerlijke mensen, heel fijn om te zijn.

We hebben er ook wat op de foto gezet. We hebben er inmiddels een kleine duizend geschoten.

Ok, in Nederland is het kouder geworden. Hier gutst het zweet. Tot zover onze tweede mail uit Zambia.

Vrolijke groeten uit Zambia,

Adri en John.

17-10-05

Zambia, South Luangwa, 17 oktober 2005

Vandaag zijn we uit Malawi vertrokken en inmiddels in Zambia aangekomen. We hebben onze dag achterstand ingelopen.

Het was vandaag een lange rit die startte om even voor vijf uur vanmorgen.

Inmiddels zijn we hobbelende over een slechte weg aangekomen in het South Luangwa NP. Hier op de Flatdog campsite staan we midden in de wildernes. Er zijn geen hekken, wel platforms in de bomen voor de bange campers. Men verwacht ook vanavond en vannacht nijlpaarden en olifanten op de site. Dat betekent de tenten tenminste 2 meter uit elkaar zetten zodat de logge beesten er tussendoor kunnen. Alle etenswaren zijn in de truk weggestopt. We zien het wel. Morgen vroeg om 6 uur gaan we op safari tot 10 uur. Dat herhalen we met een nightgamedrive om 1600 uur, die dan doorloopt tot 20.00 uur, zodat we ook de nachtdieren kunnen opsporen. Er zitten hier 18.000 olifanten en verder nijlpaarden giraffen. Krokodillen en nijlpaarden, luipaarden en leeuwen. Er lopen nu apen langs de deur. Ze loeren op onze tas.

Ok je merkt het. We genieten natuurlijk hier als vanouds. Blijf ons mailen. We vinden het leuk als we reacties krijgen, maar omdat we weinig tijd hebben om te mailen antwoorden we alleen aals het echt moet.

Er worden nu olifanten op de campsite gemeld. We gaan snel kijken.

Vrolijke groeten,
Adri en John.

15-10-05

Malawi, 15 oktober 2005,

Inmiddels een paar dagen in Malawi. Hier op zaterdagmiddag in Mzuzu , een provinciestadje. Warm, maar leuk.

De afgelopen dagen kampeerden we aan het meer van Malawi. Mooie plek. Goed klimaat. Nu trekken we naar Luwawa Forest de bergen in. Dat wordt 's nachts wat koeler, maar dat kunnen we best gebruiken.

Afgelopen dag een dorpje bezocht. De school opende haar deuren voor een onvergetelijk bezoek. Prachtig. 700 leerlingen en 10 lerrkrachten. Ik zie de onderwijs mensen al fronsen.

Daarna een heuse medicijnman die na zijn trance-dansen medicijnen aanbood, waaronder lovepotion nrs 7 en 9. Moet kunnen. We bezochten ook nog een klein ziekenhuis. Geen electra, erg basic allemaal. Je zou er zo in willen springen om het een en ander te verbeteren. Zelfs de paraffine voor de olielampen was op. Gelukkig was er slechts een vrouw die moest bevallen. Als de dokter niet beschikbaar is wordt de medicijnman ingezet.

Ok we gaan weer door, want deze pc is wat krakkemikkig.

Hopen dat we niette veel foutmeldingen terugkrijgen. Pop Up goed oefenen en voor iedereen geniet nog even van het mooie weer.

Tot mails

Vrolijke groeten
Adri en John.
Straks staat er een kanotocht over de Zambesi op ons programma. Krokodillen kunnen tot 6 meter worden. Daar blijven we uit de buurt. De nijlpaarden minstens zo gevaarlijk zullen we niet kunnen omzeilen. Daar moeten we tussendoor. Vanavond gaan we voor de dinnercruise tijdens de zonsondergang over de Zambesi. Morgen tenslotte gaan wij 2en een wandelsafari doen in de hoop der neushoorns te vinden.

Mail 5

12-10-05

Tanzania, Baobabvallei, Iringa, woensdag 12 oktober 2005

Jambo again,
We zijn net via een hoge bergpas de Baobabvallei uitgereden. Wat een geweldige ervaring die vallei. De soms eeuwenoude bomen op onze camping, de dronken Zweedse beheerder, stelende bavianen en apen. Alles is een belevenis op zich.

De trip vanuit Dar Es Salaam begon met truckpech. Onze chauffeur is echter voor geen kleintje vervaard, dus na wat gesleutel en wat proberen kreeg hij de zaak weer prima aan de gang. Het grote ding rijdt weer als vanouds.

Ja onze conditie is prima. Niks aan te sleutelen houden dus zo. We genieten nog steeds volle teugen van elk moment. Zo reden we gisteren door Mikumi Nationaal Park. Zebra's, antilopen, giraffen. Een groep olifanten steekt de weg over. Prachtig.

Hier in Iringa is het relatief koel op deze hoogte.

We gaan nu wat inkopen doen voor de komende dagen, net als onze voortreffelijke kokkin Grace dat doet, maar die koopt wat groter in.

Inmiddels zijn de ploegen ingedeeld. Kamp maken, helpen bij het eten koken, etc. Nee, het is ook wel eens aanpakken hier, maar samen sterk.

Het dagelijks opzetten en opruimen van de tent gaat ons nu vlot af. Kwestie van oefenen.

Na de inkopen rijden we naar een picnicplek bij een archeologische vindplaats. Daar lunchen we al of niet in de schaduw. Daarna gaan we aan de wandel door die vindplaats en de historie een beetje door elkaar gooien. Aansluitend zetten we onze tent op voor de komende nacht. De laatste in Tanzania.

Morgen trekken we naar Malawi. Van onze voorgangers hebben we vernomen dat er dan op het internet een dag of 12 stilte valt. SMS schijnt wel te lukken.

Mocht je dus even niets horen, vrees niet.... wij genieten door.

Tot zover maar weer.

Vrolijke groeten uit Tanzania en tot mails.

Adri en John

Mail 4

09-10-05

Zanzibar, Stonetown, 9 oktober 2005.

We zijn vandaag in de hoofdstad van Zanzibar Stonetown gearriveerd. Adri na een dagje varen snorkelen, zwemmen en John via de culturele wandeling dit keer. We hebben samen de stad verkend en op deze zondag tijdens de ramadan hele bijzonder dingen gezien. 90 procent van de bevolking is Islamiet en dus is er veel gesloten overdag. Toch was de markt erg druk. Inkopen voor het eten na zonsondergang. Die laatste hebben we prachtig kunnen zien vanaf het terras van het Africahouse hier.

We hebben net heerlijk gegeten en wandelen zo terug naar ons bescheiden, maar in deze reis luxe hotel. Morgen zullen we rond 1300 uur de reis naar het vasteland beginnen, waar we dan weer door de safaritruck zullen worden opgepikt. Na een nachtje strandcamping bij Dar Es Salaam reizen we het binnenland in. Reisdoel is Irenga in de Baobabvallei.

Daar hopen we nog een keer te mailen.

Daarna lijkt het erop dat we voorlopig de bewoonde wereld achter ons laten. We zullen dan afhankelijk zijn van een SMSje. Maar zodra het weer lukt zijn we weer on line.

Rest ons een ieder een prettige werkweek toe te wensen.

Vrolijke groet van Adri en John en morgen gezond weer op.
Kortom we blijven ons vermaken.

Mail 3

08-10-05

Zanzibar, zaterdag 8 oktober 17.30 uur.

Bedankt voor de reacties. We lezen ze wel, maar individueel antwoorden lukt niet. Aardig tempartuurtje in Nederland lezen we in onze korte broeken en t-shirtjes..

Na een prima overtocht met een snelle ferry zijn we gisteren op Zanzibar aangekomen. Voordat we naar ons hotel (ja even luxe hier) doorreisden hebben we een excursie gedaan in de hoofdstad Stonetown ( belangrijk knooppunt in de slavenhandel destijds) waarna we een spicetour deden. Op dit tropische eiland komen de meest uiteenlopende kruiden voor die wij normaal in onze keuken aantreffen. Hier groeit het aan struiken, bomen en wortels. Een proeverij van een keur aan lokale vruchten sluit de tour af.

Na een BBQ aan het strand gisteren is het vandaag luieren op dit noordelijk deel van het eiland. Lekker Afrikaans "Jambo" onder een boom.

Zo dadelijk gaan we een mooi plekje zoeken voor de zonsondergang in de Indische Oceaan.

Morgen staat een duik en dolfijnentour op het programma. Adri gaat proberen op de rug van een dolfijn mee te liften. Dolfijn dus.

Aansluitend reizen we terug naar Stonetown. Een nacht in een hotel nog. De stad verder verkennen tot we maandag om 1300 uur met de ferry terug vlaren naar Dar Es Salaam. Na een nachtje op de strandcamping gaan we dinsdag weer het binnenland in richting Baobab Valley.

Tot zover maar weer even. Geniet van je weekend.

Vrolijke groeten vanuit en zonovergoten Zanzibar

Adri en John
Het is inmiddels heelerg warm geworden. Vandaag en de komende 10 dagen zal rond het middaguur de 40 graden wel in zicht komen. Toch duiken we niet in de rivier, dat zal je begrijpen. Alle borden"Beware of crocodiles" spreken boekdelen.

Mail 2

07-10-05

Tanzania, Dar es Salaam, vrijdag 7 oktober 2005

Daar is dan de eerste Afrikamail en wel vanuit Dar es Salaam.. We wachten op de boot naar Zanzibar die over een uurtje zal vertrekken.

Allereerst: Het gaat ons prima. We hebben inmiddels prachtige ervaringen achter ons. We hebben een prachtig verblijf in de Serengeti en Ngoronmgoro gehad. Alle dieren die we tijdens deze twee dagen hadden willen zien, zijn aan ons voorbijgetrokken. Het lijkt een safaripark, maar het is wel erg echt. Leeuwen, olifanten, cheetah, zebra's, nijlpaarden etc. De hele serie.

We reizen met een safaritruck met een chauffeur/gids Kjama, hulpje Chris en kokkin Grace. Elke avond tentje op en in en 's morgens natuurlijk andersom.

Primitief, maar men zorgt goed voor ons. Eten is prima en de sfeer trouwens ook.

In de truck reizen we met 18 medereizigers. Eentje is inmiddels naar Nederland teruggereisd ivm met persoonlijke problemen.

Na de game drives in de wildreservaten zijn we vertrokken richting Indische Oceaan. Een rit van 650 kilometer over goede wegen naar de plaats waar we nu zitten.

Op zo'n reis gaat niet alles alles volgens een spoorboekje, maar met pech en vertraging hoor je rekening te houden. Op de heenreis hoorden we een uur voor de landing dat we niet naar Nairobi, maar naar Mombassa zouden vliegen. Geen kaping. Nee erger. Een vliegtuig was op de landingsbaan neergestort en versperde de weg. Het vrachtvliegtuig lag in stukken. Gelukkig geen gewonden. En dan begint op een overvolle luchthaven het lange wachten op het verlossende woord: we gaan! Met 13 uur vertraging zijn we in Nairobi aangekomen. Dat was dus om 9 uur 's avonds. We hebben overnacht in slaapzalen die ergens geregeld waren.

De volgende morgen vroeg hebben we Kenya verlaten richting Tanzania. Na een nacht Arusha hebben we met kleine busjes de tocht naar de wildreservaten opgepakt.

Dan slaap je daar ook. De buffel die onze tent 's nachts besnuffelde zagen we aanvankelijk aan voor een neushoorn. Wel eng zo'n kolos naast je tent. Zijn ademhaling en het trekken aan het gras naast je slaapmatje maken het wel spannend. Na een poosje heb ik toch maar een foto van onze vriend gemaakt.

Afgelopen nacht kampeerden we aan het strand van de Indische Oceaan. Geen slaapzak nodig dus.

Ok. We gaan richting ferry, zonnige witte stranden, azuurblauwe zee en naar de kruidnagelteelt, want daar is Zanzibar bekend om. Komende dagen dus een beetje bijkomen van de volop actieve dagen achter ons. Dat doen we dan in een hotel. Een deel van de bagage blijft in de truck achter op het vasteland.

Ons volgend bericht komt mogelijk uit Zanzibar. Daar lukt het meestal wel zegt men.

Liefs, groeten en warmte: Out of Africa,

Adri en John.

Mail 1

25-09-05

Op 30 september vertrekken we om 20.40 uur vanaf Schiphol naar Nairobi (Kenya) en beginnen wij onze Afrikareis die ons in 47 dagen langs Kenya, Tanzania, Malawi, Zambia, Botswana, Namibië en Zuid-Afrika zal voeren.

Op dinsdagmiddag 15 november verwachten we weer terug te zijn met een overgetelijke ervaring, vele herinneringen, foto's en verhalen.
Afrika - van evenaar naar de zuidkaap, van Nairobi naar Kaapstad.

Oud-Beijerland, 25 september 2005 Adri en John Stuurman Tot zover van Zambia.Morgen na de walking safari gaan we de grens met Botswana over. In Chobepark gaan we op jacht naar luipaarden.